۱. بازرسی چشمی (VT)
اولین و پایهایترین روش. برای ارزیابی ظاهر جوش، پروفیل، Undercut سطحی، Overlap، Spatter و آمادهسازی اتصال. طبق ASME Sec.V و بسیاری از کدها، VT پیشنیاز سایر آزمونهاست.
۲. مایعات نافذ (PT / DPT)
برای ناپیوستگیهای باز به سطح در مواد غیرفرومغناطیس و فرومغناطیس: ترک سطحی، تخلخل باز، Lack of Fusion سطحی. روی فولاد زنگنزن، آلومینیوم و آلیاژهای غیرمغناطیسی بسیار رایج است. محدودیت: عیوب زیرسطحی را نشان نمیدهد.
۳. ذرات مغناطیسی (MT / MPT)
مخصوص مواد فرومغناطیس. ناپیوستگیهای سطحی و نزدیک به سطح (تقریباً تا ۲–۳ mm) را آشکار میکند. نسبت به PT برای ترکهای ریز سطحی روی فولاد کربنی حساستر و سریعتر است. روی استنلس آستنیتی کاربرد ندارد.
۴. فراصوتی (UT) و PAUT
UT معمولی: برای عیوب داخلی و زیرسطحی — عدم ذوب، عدم نفوذ، ترک داخلی، آخال. قابلیت تعیین موقعیت و تخمین اندازه. نیاز به کالیبراسیون و اپراتور مجرب دارد.
PAUT (Phased Array): چند زاویه و عمق بهصورت همزمان، تصویرسازی بهتر، پوشش بیشتر در یک اسکن. در خطوط لوله، جوشهای ضخیم و بازرسیهای حساس (Oil & Gas) استاندارد طلایی محسوب میشود.
۵. رادیوگرافی (RT)
برای عیوب حجمی داخلی: تخلخل، سرباره، Burn-through، نفوذ ناکافی در بسیاری از شرایط. تصویر دائمی (فیلم یا Digital) دارد. محدودیتها: ترکهای بسته و برخی Lack of Fusion موازی با پرتو ممکن است ضعیف دیده شوند؛ الزامات ایمنی پرتویی اجباری است.
| روش | سطح / زیرسطح / حجمی | نمونه کاربرد |
| VT | سطحی | همه جوشها — مرحله اول |
| PT | باز به سطح | SS، Al، ترک سطحی |
| MT | سطح + نزدیک سطح | فولاد کربنی، جوش سازه |
| UT / PAUT | داخلی / زیرسطحی | لوله، مخزن، جوش ضخیم |
| RT | حجمی داخلی | جوش لوله، MTO حساس |
مرجع: ASME Section V (NDE)، ASME B31.3، API 1104، AWS D1.1 — انتخاب روش باید بر اساس Material، Thickness، Joint Type، Service و ITP پروژه باشد، نه سلیقه شخصی.